Ayrımcılığın her türlüsünün bu hayatta mutlaka bir karşılığı vardır. Bugün yok saydıklarınız, görmezden geldikleriniz; yarın karşınıza vicdan, adalet ve insanlık olarak çıkar. Çünkü hayat, yapılan her davranışı bir yere not eder.
Ben şuna inanırım: Çizgiyi bozmadan, eğilip bükülmeden, insan odaklı ilişkiler kurmak en büyük duruştur. Menfaate göre şekil alan değil; emeğiyle, alın teriyle, helal kazancıyla ailesini geçindiren insanların değeri, hiçbir makamla ölçülemez. Omurgalı durmak, zor zamanlarda bile doğru bildiğinden vazgeçmemektir.
İnsanları yok saymak kolaydır; zor olan, onları anlamak, emeklerine saygı duymak ve adil olmaktır. Gücünü makamdan değil, karakterinden alanlar bilir ki; asıl itibar, geride bırakılan izdir.
Ve unutulmamalıdır: İnsanı merkeze almayan hiçbir başarı kalıcı değildir. Düzgün duranın, doğru yürüyenin ve omurgasını koruyanın yolu er ya da geç açılır. Çünkü bu hayatta en sağlam referans, insan kalabilmektir.
“Durma, yola çık…İnan ve başar.
Bugün birinin kahramanı ol.”
Köşe: Kalpten gelen: Özcan Yemiş
