İnsan, hayata gözlerini açtığı günle toprağa verildiği gün arasında bir ömür yaşadığını zanneder. Oysa gerçekte yaşanan; verilen bir emanetin nasıl taşındığının hikâyesidir.
Kimimiz makam sahibi olur, kimimiz iş insanı, kimimiz işçi, memur, siyasetçi ya da esnaf… Kiminin serveti vardır, kiminin sadece alın teri… Kiminin etrafı kalabalıktır, kiminin ise sessiz bir hayatı…
Ama değişmeyen tek gerçek vardır: Bir gün hepimiz öleceğiz.
Arkamızdan ne kadar mal bıraktığımız değil, ne kadar iz bıraktığımız konuşulacak. Çünkü makamlar devredilir, koltuklar el değiştirir, servet paylaşılır. Geriye ise sadece karakter kalır.
Bugün çıkar uğruna mesleğini eğip bükenler, kişiliğinden ödün verenler, verdiği sözü tutmayanlar, güveni menfaate kurban edenler… Unutmayın ki kazandığınızı sandığınız her şey, vicdanınızı kaybettiğiniz gün anlamını yitirir.
İnsan olmak; sadece nefes almak değildir. Doğru olmak, adil olmak, merhametli olmak, vefalı olmak ve sözünün arkasında durmaktır.
Verdiğiniz sözü tutuyor musunuz?
Size güvenen insanları yarı yolda bırakıyor musunuz?
Mesleğinizi onurla mı yapıyorsunuz, yoksa çıkarlarınıza göre mi şekillendiriyorsunuz?
Bir gün herkesin hesabı sadece mahkemelerde değil, vicdanında da görülecek.
Hayat, alkışlarla ölçülmez. Gerçek başarı; arkanızdan edilen samimi dualarda, güzel hatıralarda ve insanların yüzünde bıraktığınız tebessümdedir.
Bugün aynaya bakın. Kendinize sadece şu soruyu sorun:
“Ben gerçekten insan olmanın gereğini yerine getiriyor muyum?”
Çünkü bir gün adınız tabelalardan silinecek, telefon rehberlerinden çıkacak, sosyal medya hesaplarınız sessizliğe bürünecek. Yeni insanlar gelecek, yeni hikâyeler yazılacak.
Önemli olan, unutulmadan önce insanlığa ne kattığınızdır.
Hayat kısa…
Vicdan sonsuz…
Tercih ise bugün sizin elinizde.
Özcan Yemiş
Gazeteci, Yazar, Radyo ve Televizyon Yapımcısı
